در سکوت سنگین کوهستان های چلگرد، حادثه ای رخ داد که واژه ها در برابرش کم می آورند؛ حادثه ای که نه فقط جان چند انسان، بلکه قلب یک منطقه را در اندوهی عمیق فرو برد.

در یکی از استخرهای کشاورزی شهرستان کوهرنگ، لحظه ای رقم خورد که به تلخ ترین شکل ممکن در حافظه مردم ثبت شد؛ لحظه ای که یک مادر، در برابر چشم های ناتوان از نجات، فرزندانش را در آغوش آب دید و دنیا برایش فرو ریخت.

گفته های نزدیکان و روایت شاهدان از صحنه، تصویری جانسوز ترسیم می کند؛ مادری که ابتدا نظاره گر تقلا و دست وپا زدن کودکانش بود، و شاید در همان ثانیه های کوتاه، امیدی لرزان به نجات در دلش زنده شد. اما وقتی فهمید فاصله میان مرگ و زندگی کوتاه تر از هر تلاشی است، عشق مادری بر ترس غلبه کرد… و او خود را به دل آب سپرد؛ نه برای نجات خود، که برای بودن کنار فرزندانش.

در این حادثه تلخ، یک مادر، یک دختر خردسال و دو پسر دوقلویش، هم زمان از آغوش زندگی جدا شدند؛ و تنها یک نفر از این خانواده کوچک، زنده ماند تا روایتگر داغی باشد که بر دل یک سرزمین نشست.

این تصویر، فقط یک حادثه نیست؛ روایت مادری است که در آخرین لحظات، حتی اگر می دانست نجاتی در کار نیست، باز هم انتخابش «کنار فرزندان بودن» بود… انتخابی که مرز میان عشق و فاجعه را در هم شکست.

اکنون در کوهرنگ، مردم از مادری سخن می گویند که نامش با واژه ای فراتر از اندوه گره خورده است؛ «فداکاری». مادری که رفت، اما رفتنش تنها یک پایان نبود؛ روایتی شد از عشقی که حتی در برابر مرگ نیز عقب ننشست.

پایگاه خبری تحلیلی فجر خوزستان این ضایعه جانسوز را به خانواده داغدار تسلیت گفته و امیدوار است این حادثه تلخ، تلنگری جدی برای بازنگری در ایمنی استخرهای کشاورزی و پیشگیری از تکرار چنین فجایع سنگینی باشد.